Αρχειοθήκη ιστολογίου
- Απριλίου (1)
- Μαρτίου (2)
- Νοεμβρίου (1)
- Σεπτεμβρίου (1)
- Φεβρουαρίου (4)
- Ιουνίου (1)
- Απριλίου (3)
- Ιανουαρίου (2)
- Αυγούστου (1)
- Ιουλίου (2)
- Ιουνίου (1)
- Μαΐου (3)
- Απριλίου (1)
- Μαρτίου (1)
- Φεβρουαρίου (2)
- Ιανουαρίου (3)
- Δεκεμβρίου (17)
Κυριακή 29 Δεκεμβρίου 2019
Παρασκευή 27 Δεκεμβρίου 2019
ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΕΣ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ
Μονοπάτι στην δασική περιοχή κοντά στον λόφο του προφήτη Ηλία . Πολύγυρος !
Σπόροι κισσού έτοιμοι για πτήση με το πρώτο φύσημα του ανέμου. Έτσι η φύση φροντίζει για την αναπαραγωγή των ειδών.
Την Άνοιξη και το Φθινόπωρο η φύση είναι στα καλύτερά της καθώς όλα είναι στο απόγειο τους. Φύλλο δένδρου σε πλήρη ωρίμανση και λίγο πριν πέσει στη γη.
Άνθος κουμαριάς σε πλήρη εξέλιξη προς την καρποφορία.
Φύλλα λίγο πριν τελειώσει ο κύκλος της ζωής τους.....
Όλα τα φυτά είναι φορτωμένα με σπόρους και έτοιμα για την διαιώνιση του είδους τους στο οικοσύστημα του δάσους στο οποίο ζουν. Σπόροι Κέδρου σε πυκνό σχηματισμό.
Πέμπτη 26 Δεκεμβρίου 2019
Κυριακή 22 Δεκεμβρίου 2019
Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΩΝ ΜΑΡΙΑΝΩΝ - ΟΛΥΝΘΟΣ
Σε απόσταση 2 km περίπου από την Όλυνθο βρίσκεται ο γνωστός πύργος των Μαριανών. Κτίστηκε το 1374 στην περιοχή αυτή που αναφέρεται για πρώτη φορά σε έγγραφο το 996 ως ''Αμαριανά ''. Έως το 1371 η περιοχή βρισκόταν υπό Σερβική κατοχή και ανακτήθηκε μετά την μάχη της Μαρίτσας στον Έβρο όπου οι τουρκικές δυνάμεις νίκησαν τον Σερβικό στρατό υπό τον Μέγα Δομέστικο Δημήτριο Παλαιολόγο ο οποίος ήταν σύζυγος της Άννας Καντακουζηνής.
Το 1373 η Άννα Καντακουζηνή κάτοχος ενός κτήματος στην περιοχή πούλησε ένα μέρος του και το υπόλοιπο το δώρησε στην μονή Δοχειαρίου. Οι καλόγεροι έκτισαν αυτόν τον πύργο σε στρατηγική θέση πάνω σε λόφο, ο οποίος χρησίμευε ως κέντρο διαμονής αλλά και άμυνας του κτήματος της μονής.
Στην πορεία των χρόνων έγινε τουρκικό τσιφλίκι έως το 1912. Σήμερα σώζεται ένα τμήμα με ύψος 12 μέτρα ενώ το αρχικό του ύψος ήταν 15 μέτρα.Η είσοδος βρίσκεται στην νότια πλευρά, ( για προφανείς λόγους προστασίας από τις καιρικές συνθήκες) και σε ύψος 2 μέτρων.Υπήρχε ξύλινη σκάλα η οποία δεν σώζεται.
Μετά την είσοδο υπάρχει ένας μικρός προθάλαμος και στα αριστερά μια κτιστή σπειροειδής σκάλα που οδηγεί στους επάνω ορόφους.
Ο κύριος χώρος είναι στεγασμένος με θολωτή οροφή και μάλλον ήταν δεξαμενή νερού.
Ενδιαφέροντα στοιχεία στην τοιχοποιεία είναι τα κεραμίδια διάσπαρτα με τις πέτρες που πάρθηκαν από κοντινό λατομείο και το σκυρόδεμα.Υπάρχουν ακόμη και κομμάτια από κολώνες της αρχαίας Ολύνθου , καθώς και το σταυρόγραμμα της μονής σχηματισμένο με κεραμίδια στην νοτιοδυτική πλευρά του.
Πρόκειται για ένα από τα ωραιότερα δείγματα βυζαντινών πύργων στη Χαλκιδική.
Πηγή : www.kastra.eu
Φωτογραφίες: Σάκης Μπιλέτσιος
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)